ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਆਖ਼ਰ ਮਿੱਟੀ ਹੀ ਹੈ ,
ਪਰ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਕਾਲੇ ਗੋਰੇ ਤੇ ਊਚ ਨੀਚ ਵਾਲ਼ੇ ,
ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਦੇਖੀ ਮੈਂ ਡੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਹੰਕਾਰ ਈਰਖਾ ਤੇ ਭੇਦ ਭਾਵ ਨਾਲ,
ਇਹ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਹੀ ਭੰਡ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਕਦੇ ਹੱਸੇ ਤੇ ਕਦੇ ਰੋਣ ਹਾਕੀ ਹੋਵੇ ,
ਕਈ ਵਾਰ ਨੰਗ ਮਲੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਝੂਠ ਬੋਲ ਭਰੇਂ ਖਜ਼ਾਨੇ ਮਾਇਆ ਵਾਲੇ,
ਆਕੜ ਸਾੜੇ ਨਾਲ਼ ਤੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਗੱਲਾਂ- ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਬਣੇ,
ਤੇਰੇ ਸੰਗ ਕਦੇ ਮੇਰੇ ਸੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ,
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ,
‘ਬਲਜੀਤ’ ਨਾਲ ਜੰਗੋ ਜੰਗ ਹੋਈ ਮਿੱਟੀ।
ਬਲਜੀਤ ਸਰੋਆ।
ਸਲੇਮਪੁਰ ਕੁਵੈਤ।
